Meren en rivieren zijn ’s werelds grootste natuurlijke bron van methaanuitstoot. Het is bekend dat de uitstoot in meren hoger wordt bij opwarming en bij een toename van voedingsstoffen zoals fosfor en stikstof (eutrofiëring), die in het water terecht komen door bijvoorbeeld de uitspoeling van mest. Wetenschappers vermoedden al dat de hogere uitstoot als gevolg hiervan toe te schrijven is aan bacteriën die in de wateren leven, maar er was tot nog toe weinig onderzoek gedaan naar de precieze mechanismen hierachter.
Op het terrein van de Aarhus Universiteit (Denemarken) staan al twintig jaar grote waterbakken die het natuurlijke ecosysteem in meren nabootsen. De Radboudonderzoekers maakten hiervan gebruik om het effect van opwarming en eutrofiëring op de methaanconsumerende en -producerende bacteriën in de bakken te onderzoeken.
Foto door Stefan Weideveld
‘Vooral opwarming bleek een opvallend effect te hebben', vertelt ecoloog Tom Nijman. 'Je zou verwachten dat de hele bacteriepopulatie – zowel de methaanproduceerders als -consumeerders – actiever wordt. Maar we zagen bij opwarming dat een ander type methaanconsumeerders de overhand krijgt dan normaal gesproken het geval is. Dit type groeit langzamer en breekt methaan dus langzamer af, wat de verhoogde methaanuitstoot verklaart.’
Met dit nieuwe inzicht kunnen de onderzoekers de ecosysteemmodellen in meren verder verbeteren. Op den duur kunnen we hiermee beter voorspellen welk effect klimaatverandering zal hebben op de methaanuitstoot uit onze wateren.
Foto: Linpaul Rodney via Unsplash.