2017: Milieualarm Hans de Kroon gaat de wereld over
Hans de Kroon (1959) begint in 1977 aan de Universiteit Utrecht aan de studie biologie. Hij specialiseert zich tot plantenecoloog en -fysioloog. In 1990 promoveert hij op een proefschrift met de titel In Search of a Foraging Plant. Na aanstellingen als postdoc aan de Indiana University en de Universiteit Utrecht en als universitair hoofddocent aan Wageningen University & Research, wordt De Kroon in 2000 benoemd tot hoogleraar aan de universiteit in Nijmegen. Zijn leeropdracht: experimentele plantenecologie. Gedurende de meeste jaren van zijn wetenschappelijke loopbaan houdt De Kroon zich bezig met planten, met name naar plantenreacties op hun omgeving, de beworteling en de bodem. Gaandeweg raakt hij ook geïnteresseerd in biodiversiteit en hoe soortenrijke natuurlijke vegetaties in stand blijven en waarom op de ene plaats wel en op de andere plaats niet. In eerste instantie onderzoekt De Kroon dit via experimenten in de kas, door planten bij elkaar te zetten en te kijken hoe ze op elkaar reageren. Parallel werkt hij aan modellen om de dynamiek in de systemen beter te kunnen begrijpen. Die modellen zijn ook toe te passen op insecten of vogels. Zo komt hij terecht bij insecten- en vogelonderzoekers. Samen met hen komt hij erachter dat er vooral onder insecten sprake is van een enorme achteruitgang, wat in 2017 leidt tot een baanbrekende publicatie in PLOS ONE – een kantelpunt voor De Kroon. Sindsdien ziet De Kroon het als zijn belangrijkste taak om de decennialang verslechterende staat van de natuur te keren. Inmiddels geeft hij leiding aan een team van onderzoekers in het Living Lab Ooijpolder, een gebied waarin hard gewerkt wordt aan biodiversiteitsherstel. Waar boeren voorheen alles wegspoten wat ze als onkruid zagen, laat De Kroon zien dat behoud ervan – naast andere landschapsingrepen - leiden tot meer wilde planten en insecten. In een parallel project, Future Dikes, onderzoekt De Kroon met vele partners hoe bloeiende planten die eerder gezien werden als onkruid, juist de dijken versterken. Dat leidt weer tot de komst van insecten, die de gewassen van de boer helpen bevruchten en andere insecten waar de boer last van heeft helpen bestrijden. Het terugdringen van bestrijdingsmiddelen heeft bovendien een positief effect op de gezondheid. De vele wetenschappelijke invalshoeken van natuurherstel en biodiversiteit inspireert hem tot de oprichting van Healthy Landscape, een samenwerking tussen zes faculteiten. De Kroon noemt zich wetenschappelijk een kleinzoon van Victor Westhoff, die als vegetatiekundige in Nijmegen de vakgroep op de kaart zette en als eerste alarm sloeg over de almaar verslechterende toestand van de natuur in Nederland. Met een bundeling van krachten moet het tij volgens De Kroon te keren zijn.
Tekst: Peter Zunneberg. Foto: opening RK Universiteit Nijmegen, 17 oktober 1923